Onze jongens in den vreemde.

Het is toch te gek voor woorden dat die jongens daar nog steeds zitten? De plaatselijke bevolking pruimt ze niet echt en de overheid daar is zo corrupt als wat.

Het helpt geen ene moer wat we daar allemaal doen. Alles wat we opbouwen wordt direct weer kapot gemaakt: structureel verandert er helemaal niets. Als het zo door gaat komen we er nooit meer weg.

En wat denk je dat het allemaal wel niet kost? Miljarden en miljarden worden er aan verspild: die hadden we toch veel beter gewoon hier kunnen besteden? Alsof we hier geen armoede hebben.

Het is daar op veel plekken ook hartstikke gevaarlijk, er vallen wel eens doden. Ik snap wel dat die mensen er zelf voor kiezen om er heen te gaan, maar toch…

En dat dan omdat de Amerikanen het ook doen? Moeten we daar dan weer achteraan lopen? Wie heeft eigenlijk besloten dat Nederlanders daar moeten zitten? Die besluitvorming is volstrekt onduidelijk, daar moet een parlementair onderzoek naar komen. Ons is in ieder geval niks gevraagd.

(Voor de duidelijkheid; dit stukje gaat over ontwikkelingswerkers in Senegal en Bolivia, niet over onze jongens in Afghanistan.)