Een noviteit die vrijwel iedereen ontgaan is maar niet aan het wakend oog van Klein Verzet is ontsnapt: het verdrag van Lissabon kent een bepaling waarin staat dat de EU geen doodstraf kent ‘except in the case of war, riots, upheaval’. Zo wordt via een achterdeur de doodstraf weer heringevoerd zonder dat er een haan naar kraait.

Nu moet mij van het hart dat ik persoonlijk ook wel voorstander ben van de doodstraf. In zeer specifieke gevallen uiteraard. Zo’n geval betreft bijvoorbeeld de Turkse jongen die zijn zus met twee kogels door het hoofd executeerde, het pistool op de grond legde en naast het lijk van zijn zus op de politie bleef wachten. Dit geval van eerwraak, dat nauwelijks de kranten heeft gehaald, deed zich enkele jaren geleden voor op de parkeerplaats van het ziekenhuis waar mijn vrouw werkt. Aan de schuldvraag kon in dit geval geen enkele twijfel bestaan. Een executie van betrokkene, liefst ook nog publiek, zou mijns inziens wel degelijk een afschrikwekkende werking hebben. Althans op dat deel van die lafbekken die menen dat vrouwen mogen worden mishandeld en vermoord om de eer van de familie te redden.